Rozważasz kupno kuca Highland? A może interesuje cię sprzedaż kuca Highland? Przed każdą transakcją dobrze zapoznać się z kilkoma ważnymi informacjami dotyczącymi tej rasy. Kuce Highland pochodzą ze Szkocji i należą do największych ras kucyków górskich na Wyspach Brytyjskich. Rodowód kuca Highland zaczyna się w latach osiemdziesiątych XIX wieku, dziś zwierzęta te wykorzystywane są przede wszystkim w szeroko rozumianym jeździectwie i ujeżdżeniu. Uznawane są za konie nadzwyczaj wytrzymałe i silne, dlatego też doskonale radzą sobie z jazdą nawet w trudnych warunkach.
DE
Ogłoszenia na pierwszej stronie
Dzięki tej opcji Twoje ogłoszenie będzie dodatkowo wyświetlane na pierwszej stronie wyników wyszukiwania. Twoje ogłoszenie będzie umieszczone nad standardowymi wynikami wyszukiwania.
DE
DE
Podobne zapytania
ES
DE
DE
DE
DE
DE
HU
DE
DE
DE
DE
DE
US
US
US
US
US
US
Kuc Highland (czyli The Highland Pony) to jedna z trzech rodzimych ras Scottish Highlands and Islands, pozostałe dwie to kuc Szetlandzki i kuc Eriskay. Przez wieki kuce Highland doskonale przystosowały się do trudnych i zmiennych warunków pogodowych w Szkocji, dzięki czemu rasa ta jest nadzwyczaj wytrzymała i silna. Charakteryzuje się m.in. posiadaniem zimowej sierści o miękkim włosiu. Na wiosnę kuce zrzucają tę sierść, która zastępowana jest lekkim, gładkim, letnim włosiem.
Wysokość w kłębie kuca Highland mieści się w granicach od 132 cm do 147 cm, zwierzę ma dobrze ułożoną głowę, szeroki pysk i głębokie podgardle. Budowa ciała jest bardzo zwarta i dość masywna z głęboką klatką piersiową oraz silnymi kończynami. Wśród pożądanych cech wymienia się natomiast m.in. szerokie kolana czy masywne, ciemne kopyta. Warto mieć to na uwadze, jeśli planowane jest kupno kuca Highland lub sprzedaż kuca Highland. Ponadto rasa ta występuje w bardzo zróżnicowanych umaszczeniach, takich jak grullo, bay dun, bay dun w odcieniu szarym lub kremowych. Wyróżnia się też więcej odcieni dun, co nadaje The Highland Pony jeszcze większej wyjątkowości. Trzeba również dodać, że kolor sierści źrebiąt często się zmienia, zazwyczaj dochodzi do tego wraz z wiekiem, a czasem nawet sezonowe. Nie są preferowane natomiast umaszczenia mieszane, jak np. pinto. Aby ogier był klasyfikowany przez Highland Pony Society, musi posiadać jedynie małe, białe oznaczenie, niedopuszczalne są np. białe skarpety.
Dokładne pochodzenie kuca Highland nie jest do końca znane, a jego odwzorowanie sprawia do dziś niemałe trudności. Zakłada się jednak, że za powstanie kuca Highland odpowiadają dwie rasy: mały i lekki kucyk z Wysp Brytyjski oraz ciężki i większy hodowlany typ kontynentalny. Te drugie popularnie były określane garronami, wielu ekspertów uważa ten termin jednak za błędny. Ponadto obecnie między oboma gatunkami występują znacznie mniejsze różnice osobnicze. Oprócz tego przy powstaniu kuca Highland brały udział też konie francuskie i hiszpańskie (w tym Percheron), a w XIX wieku także typ Hackney'a oraz Fell Pony'a i Dales Pony'a.
Mając na uwadze kupno kuca Highland lub sprzedaż kuca Highland, należy podkreślić, że obecna populacja szacowana jest na około kilka tysięcy osobników. Dlatego też nabycie przedstawiciela tej rasy doda stadninie prawdziwej wyjątkowości. Pomimo rosnącej popularności, kuce Highland wciąż są klasyfikowane przez Rare Breeds Survival Trust jako kategoria 4, czyli "zagrożona". Obecnie kuce Highland coraz częściej krzyżowane są z innymi rasami, czego efektem są jakościowe konie sportowe.
Pierwotnie rasa ta była hodowana przede wszystkim do pracy w niewielkich gospodarstwach na terenie Szkocji, sprawdzała się np. przy transporcie drewna czy na polu. Choć obecnie czasem wciąż spełniają taką rolę, znacznie częściej wykorzystuje się je jako silne, wytrzymałe i wszechstronne kuce. Znakomicie radzą sobie w skokach, a także szeroko rozumianym ujeżdżeniu, mają też bardzo spokojny temperament i cierpliwie wykonują polecenia jeźdźca, do którego też szybko się przywiązują. Ponadto radzą sobie z przenoszeniem nawet bardzo dużych ciężarów. Obecnie celem hodowlanym jest jeszcze większy przystosowanie kuca Highland do jeździectwa - choć jak wspomniano, obecne predyspozycje gatunkowe stoją na naprawdę wysokim poziomie.