Wykorzystanie i charakterystyka camargue
Camargue to jedyne w swoim rodzaju konie, które zawsze występują w szarym lub siwym umaszczeniu. Wynika to z faktu, iż mają one czarną skórę przykrytą białą sierścią. W pierwszych latach życia sierść ma nieco ciemniejsze zabarwienie, z biegiem czasu dochodzi jednak do jej rozjaśnienia. Konie te osiągają dorosłość po około 5-7 latach, co należy wziąć pod uwagę planując kupno camargue lub sprzedaż camargue. Ich wysokość w kłębie waha się od 135 cm do 150 cm, podczas gdy waga wynosi od 350 kg do 500 kg. Mimo umiarkowanych rozmiarów są jednak zdolne do swobodnego noszenia dorosłych, a do tego charakteryzują się dużą wytrzymałością oraz inteligencją. Camargue ponadto mają głęboką klatkę piersiową, wyrazistą głowę, szeroko osadzone oczy, obfitą grzywę i ogon, umiarkowanie zarysowany kłąb, nisko osadzony i zwarty korpus oraz umięśnione i długie nogi. Rasa słynie też z dużych, szerokich i twardych kopyt, które ułatwiają poruszanie w trudnym terenie.
Pochodzenie i historia camargue
Jak już wspomniano, pochodzenie camargue budzi pewne kontrowersje. Część badaczy uważa, że camargue to przodkowie koni z epoki lodowcowej z Solute, inni natomiast, że jego najbliższym krewnym są północnoafrykańskie konie berberyjskie. W rzeczywistości jednak najbardziej prawdopodobne jest twierdzenie, że zwierzęta te żyły w południowej Francji w delcie Rodanu już od tysięcy lat. Wizerunki koni przypominających camargue znaleziono na malowidłach naskalnych w jaskiniach Lascaux i Niaux, których wiek szacuje się nawet na 15 000 lat. Nie wyklucza się też domieszki krwi koni mongolskich i azjatyckich, które pojawiły się w tym regionie 2 000 lat temu. Z pewnością jednak w VII i VIII wieku camargue były krzyżowane z wymienionym nieco wcześniej koniem berberyjskim.
Co ciekawe, camargue do dziś żyją na wpół dziko w stadach liczących około 40-50 sztuk, grupy takie określa się jako "manades". Zwierzęta są nietknięte wpływami zewnętrznymi i posiadają niezmienione cechy od ponad tysiąca lat, co czyni je wyjątkowymi na tle zdecydowanej większości gatunków europejskich. Warto wziąć to pod uwagę planując zarówno kupno camargue, jak i sprzedaż camargue do innej hodowli.
Camargue oficjalnie uznano za rasę w 1968 roku, a manades są pod stałą opieką weterynarzy. Źrebięta są znakowane, a ogiery nieprzydatne do rozrodu kastruje się w wieku 3 lat.
Camargue w jeździectwie i nie tylko
Konie camargue to uznane wierzchowce, która sprawdzają się także w szeroko rozumianej rekreacji i pracy. We Francji dorosłe zwierzęta wykorzystuje się przy pasterstwie, szczególnie przy stadach czarnych byków, praca ta jest dla koni bardzo ciężka, bywa również nadzwyczaj niebezpieczna. W pobliżu jeziora Vaccares można wybrać się w niezapomnianą przejażdżkę na grzbiecie camargue.
Camargue są szczególnie znane z jazdy w stylu guardians, który wywodzi się od stylu iberyjskiego. Jej specyfika polega na wykorzystaniu długich strzemion i luźnych wodzy, przez co zwierzę musi reagować na najdrobniejsze polecenia. Camargue doskonale sobie z tym radzą z uwagi na spokojne usposobienie oraz naturalną inteligencję. Ponadto camargue są użytkowanie w grach jeździeckich, ujeżdżeniu oraz różnego rodzaju jazdach długodystansowych. Poszukując wytrzymałego wierzchowca, który jest łatwy w prowadzeniu, poleca się rozważyć kupno camargue.
