Wykorzystanie i charakterystyka KWPN
Holenderskie konie gorącokrwiste swoim wyglądem przypominają nieco niemieckie sportowe konie gorącokrwiste. Ich wysokość w kłębie waha się od 160 cm do 175 cm, oprócz tego posiadają dobrze uformowaną i długą szyję z masywną głową. Hodowcy często przyglądają się ukształtowaniu łopatek, które mają wydatny wpływ jazdę w siodle - lepiej o tym pamiętać, jeżeli rozważane jest kupno KWPN lub sprzedaż KWPN. Ponadto holenderskie konie gorącokrwiste charakteryzują się harmonijną klatką piersiową i znakomicie umięśnionym zadem. Do sportów jeździeckich rasę tę predysponują również solidne kończyny z dużymi kopytami oraz doskonała mechanika ruchu, KWPN często wykorzystywane są w skokach przez przeszkody. Ciekawostką jest, że holenderskie konie gorącokrwiste występują w niemal wszystkich umaszczeniach, najczęstsze są natomiast kasztanowate, gniade i siwe.
Pochodzenie i historia KWPN
Rasa KWPN wyewoluowała w wyniku mieszania koni Groniner (ciężka rasa gorącokrwista) oraz Gelderländerów (konie zaprzęgowe i robocze). Stopniowo holenderskiego konia gorącokrwistego zaczęto również uszlachetniać, co pozwoliło na wykształcenie typowych cech tego gatunku. Z biegiem lat w hodowli wykorzystywano też francuskie konie normandzkie i konie pełnej krwi angielskiej, natomiast w połowie XX wieku użyto domieszki pełnej krwi ogierów holsztyńskich. Oprócz tego w kreowaniu rasy KWPN w dzisiejszym kształcie brały udział także słynne hanowery i trakeny. Wszystko to miało na celu stworzenie gatunku, który wspaniale odnajdywałby się w ujeżdżeniu, skokach, a także zaprzęgach.
Obecnie holenderskie konie gorącokrwiste występują przede wszystkim oczywiście w Holandii, oprócz tego licznie są hodowane w Belgii oraz całej Ameryce Północnej. Z tego też powodu kupno KWPN w całej Europie staje się coraz popularniejsze, a sprzedaż KWPN nie sprawia większych trudności.
Nad czystością rasy oraz kontrolą jej wartości użytkowej pieczę trzyma Koninklijk Warmbloed Paardenstamboek Nederland, czyli związek hodowców holenderskich koni gorącokrwistych. Oprócz tego stowarzyszenie przywiązuje szczególną uwagę do wyglądu, usposobienia oraz stanu zdrowia osobników. Mimo to, co ciekawe, jednolity wzorzec rasy nie jest priorytetem i nie zawsze ma wpływ na cenę kupna lub sprzedaży KWPN. Holenderskie konie gorącokrwiste muszą przejść kilkustopniową selekcję, na podstawie której zostają poddane szczegółowej ocenie, następnie są również rejestrowane. Opisane ogiery powinny posiadać sukcesy sportowe, a licencji hodowlanej nie otrzymują dożywotnio.
KWPN w jeździectwie
KWPN to zwierzęta bardzo posłuszne, chętne do pracy, spokojne i zrównoważone psychicznie, dzięki czemu uważane są za łatwe w prowadzeniu, warto też zwrócić uwagę na łagodny i przyjazny temperament. Doskonale sprawdzają się w sportach jeździeckich, szczególnie w skokach przez przeszkody. Z uwagi na ich predyspozycje, wyróżnia się kilka odmian holenderskich koni gorącokrwistych. Zależnie od preferowanych umiejętności są to:
- konie wierzchowe i sportowe, w ramach której zawiera się również podgrupa koni przeznaczonych do dresażu oraz skoków,
- inne odmiany wyścigowe hodowane głównie w Stanach Zjednoczonych, jak np. huntery i geldery,
- konie zaprzęgowe określane jako Tuigpaard albo Harness.
KWPN to zwierzęta doskonale radzące sobie w jeździectwie i szeroko rozumianym ujeżdżeniu oraz skokach. Kupno KWPN to świetna okazja do nabycia konia wszechstronnego i łatwego w utrzymaniu, natomiast sprzedaż KWPN zazwyczaj nie trwa zbyt długo.
