Wykorzystanie i charakterystyka Altmärkisches Kaltblut
Altmärkisches Kaltblut to koń zimnokrwisty o dość przeciętnej wielkości. Wysokość w kłębie u dorosłych osobników waha się w granicach od 158 cm do 165 cm, rasa ponadto charakteryzuje się wyrazistą głową o prostym profilu oraz dużych oczach. Altmärkisches Kaltblut ma mocną i dobrze osadzoną szyję, a także nieznacznie pochylone ramiona. Cała sylwetka jest natomiast muskularna i silna, dopełnia ją szeroka i głęboka klatka piersiowa oraz długi zad. Bardzo charakterystyczny jest też wysoko osadzony i pofalowany ogon. Altmärkisches Kaltblut posiadają również dość duże i niezwykle twarde kopyta.
Mając na uwadze kupno Altmärkisches Kaltblut lub sprzedaż Altmärkisches Kaltblut należy pamiętać, że konie te występują w każdym umaszczeniu podstawowym, co raczej nie ma wpływu na kwotę transakcji. Hodowcy zwracają natomiast uwagę na przyjazny temperament oraz doskonałe predyspozycje Altmärkisches Kaltblut. Rasa ta bardzo łatwo przyswaja nowe umiejętności i wykonuje polecenia wydawane przez właściciela, są też przy tym wystarczające energiczne. Altmärkisches Kaltblut są bardzo wszechstronne, charakteryzują się dobrym chodem i kłusem, chętnie biorą się do pracy i nie wykazują agresji w stosunku do człowieka lub innych koni.
Pochodzenie i historia Altmärkisches Kaltblut
Rasa oficjalnie powstała na początku XIX wieku i powstała na bazie koni belgijskich, a także przy pomocy m.in. Shire Horse i Perszeronów. Saksonia stała się wtedy (i do dziś pozostaje) jednym z trzech największych ośrodków hodowlanych koni zimnokrwistych. Rasa powstała dzięki pomocy takich hodowców jak Werner Thiele (Ringfurth a. Elbe), który zaadaptował belgijskie podstawy swojej hodowli i założył spółdzielnię właścicieli ogierów Mahlwinkel. Wśród ważnych linii krwi wymienia się przede wszystkim: Jupiter, Gerfaut II, Jean I, linia Brin d'Or de Thiribut, najistotniejsze ogiery podstawowe to natomiast: Albion II d'Haubrouge 1100, Gaulois du Monaceau 888 i kilka innych.
Prawdziwym wysiłkiem okazało się utrzymanie zarówno populacji, jak i czystości rasy po 1945 roku. Celem obecnie prowadzonych hodowli jest głównie utrzymanie właściwego fenotypu. Odbywa się to za pomocą m.in. hodowli kierowanej, wymiany zwierząt hodowlanych oraz importu belgijskich ogierów zimnokrwistych. Szacuje się, że aktualna populacja Altmärkisches Kaltblut wynosi zaledwie kilkaset osobników. Trzeba mieć to na uwadze, jeśli rozważane jest kupno Altmärkisches Kaltblut lub sprzedaż Altmärkisches Kaltblut.
Użytkowanie Altmärkisches Kaltblut
Wykorzystanie Altmärkisches Kaltblut zmieniało się na przestrzeni lat. Dawniej rasę tę stosowano przede wszystkim do ciężkich prac w polu i szeroko rozumianym rolnictwie, brały także udział w walkach. Świadczy to o dużej uniwersalności Altmärkisches Kaltblut, a także dobrej etyce pracy. Altmärkisches Kaltblut są zresztą bardzo przyjazne, spokojne i stonowane, dzięki czemu z łatwością wykonują jeźdźca i bez trudu można je odpowiednio ułożyć. Rasę często użytkuje się też w celach transportowych, a także jeździectwie. Altmärkisches Kaltblut odnajdują się m.in. w ujeżdżeniu, słuchają jeźdźca, a także dość szybko się do niego przywiązują. Nie ulega wątpliwości, że Altmärkisches Kaltblut to rasa bardzo wszechstronna, co otwiera przed nowym właścicielem wiele możliwości użytkowania. Najlepsze konie stosowane są także w celach przedłużenia gatunku i utrzymania charakterystycznych cech rasy, te zwierzęta są też najcenniejsze.
