Wykorzystanie i charakterystyka konia Arabo-Friesian
Gdy ktoś oferuje sprzedaż konia Arabo-Friesian, przychodzi do głowy pytanie: jak właściwie wygląda linia krwi u przedstawicieli tej rasy? Otóż obecnie wymagane jest, aby Arabo-Fryz miał około 10% wyselekcjonowanej krwi pustynnego konia arabskiego oraz cechował się wyglądem charakterystycznym dla konia fryzyjskiego, choć występują drobne różnice: Arabo-Fryz ma nieco drobniejszą głowę oraz rzadsze szczotki na pęcinach. Koń fryzyjski osiąga natomiast zwykle do 160 cm wysokości w kłębie, jest więc koniem średniego kalibru, jednak trzeba zaznaczyć, że górna dopuszczalna granica wzrostu nie istnieje, dlatego zdarzają się wyższe osobniki. Głowa u członków tej rasy jest bardzo szlachetna, z prostym lub lekko szczupaczym profilem i dużymi, inteligentnymi oczami. Szyja dobrze umięśniona, dosyć długa i wysoko osadzona. Kłoda również muskularna i dosyć długa, głęboko związana z piersią. Łopatka delikatnie skośna. Nogi proste i silne. Jeśli chodzi o umaszczenie, dominuje tutaj maść kara.
Gdy planowane jest kupno konia Arabo-Friesian dobrze jest jednak poznać bliżej nie tylko jego budowę, ale też temperament i uzdolnienia. Otóż dla Arabo-Fryza bardzo typowy jest gładki, płynny sposób poruszania się i ogólna ruchliwość, co z pewnością można uznać za przyswojone od rasy fryzyjskiej, podobnie zresztą jak "złoty" charakter. Po koniu arabskim ma natomiast twardość i wyrazistość osobowości.
Pochodzenie i historia konia Arabo-Friesian
Kupno konia Arabo-Friesian - kiedy rozpoczęto krzyżowanie koni arabskich i fryzyjskich oraz jaki był cel hodowli? Otóż okazuje się, że zabiegi polegające na łączeniu tych dwóch ras mają już długą historię. Na początek warto jednak powiedzieć kilka słów na temat konia fryzyjskiego. Jest to gorącokrwisty koń, pochodzący z historycznej krainy Fryzji, w północno-zachodniej Europie. Dziś tereny te wchodzą w granice Holandii. Początek rasy sięga natomiast czasów rzymskich. Arabską krew po raz pierwszy dodano do rasy fryzyjskiej już podczas hiszpańskiej inwazji na Niderlandy pod koniec XVI i na początku XVII stulecia. Lokalni rolnicy fryzyjscy były wówczas zmuszeni do używania hiszpańskich ogierów, w których żyłach płynęła arabska krew. W rezultacie tego krzyżowania powstał koń niezwykle wysportowany i wytrzymały.
W latach 60-tych XX wieku hodowcy dalej eksperymentowali z udoskonalaniem rasy fryzyjskiej, dolewając arabską krew do wybranych klaczy. Celem tych zabiegów było zwiększenie ich siły i wytrzymałości, a także pojemności płuc i serca, przy jednoczesnym zachowaniu cech fizycznych rasy fryzyjskiej. Dziś oferty sprzedaży konia Arabo-Friesian są kierowane zarówno dla osób, które poszukują koni do jazdy rekreacyjnej, jak i uprawiania różnych dyscyplin jeździeckich, gdyż Arabo-Fryz to koń bardzo wszechstronnie uzdolniony.
Koń Arabo-Friesian w jeździectwie
Są jeźdźcy, dla których Arabo-Fryz jest koniem dosiadanym dla przyjemności. Podczas rekreacyjnych przejażdżek zapewnia jeźdźcowi duży komfort i swobodę. Jednak przedstawiciele tej grupy są zdolni do podejmowania sportowych wyzwań, dlatego można ich spotkać na różnych zawodach i pokazach. Członkowie drugiej, trzeciej i czwartej generacji Arabo-Fryzów odnosili zresztą spore sukcesy. W ostatnich latach z powodzeniem konkurują szczególnie w kategorii ujeżdżania, czyli dresażu. Jest to olimpijska konkurencja jeździecka, która polega na wykonywaniu przez konia i jeźdźca określonych figur. Ujeżdżanie jest też jedną z trzech prób, które są podejmowane w trakcie wszechstronnego konkursu konia wierzchowego. Również na tego rodzaju zawodach można czasami spotkać się z Arabo-Fryzem.
