Wykorzystanie i charakterystyka kuca Connemara
Kuc Connemara jest zwierzęciem charakteryzującym się mocną i proporcjonalną budową. Ponadto jest dość duży i masywny, oczywiście jak na kuca. Posiada głowę średniej wielkości z profilem garbonosym lub prostym oraz znacznie dłuższą szyję niż zwykle u kuców wierzchowych. Bardzo wyraziste są też szeroki i silny grzbiet oraz lekko ścięty zad. Kuce Connemara posiadają także bardzo mocne stawy i twarde kopyta, co czyni z nich doskonałych skoczków zdolnych do osiągania wysokich miejsc w konkursach i zawodach. Ich wysokość w kłębie waha się od 128 cm do 148 cm. Biorąc pod uwagę kupno kuca Connemara lub sprzedaż kuca Connemara należy mieć na uwadze, że wśród hodowców akceptowalne są wszystkie umaszczenia poza srokatym. Najczęstsze to barwy: siwa, kara, kasztanowata i izabelowata, w ostatnim czasie częściej niż kiedyś występują też kuce Connemara o maści bułanej i dereszowatej.
Kuce Connemara cechują się nadzwyczaj zrównoważonym temperamentem, cierpliwością oraz spokojem. Raczej nie wpadają w panikę i mają silne nerwy, dzięki czemu tak znakomicie spisują się w ujeżdżeniu i skokach przez przeszkody. Oprócz tego kuce Connemara są bardzo łagodne, inteligentne i czujne podczas przebywania w terenie. Wszystko to czyni je natomiast bardzo pożądanymi zwierzętami przed hodowców, które nie sprawiają problemów w utrzymaniu i prowadzeniu.
Pochodzenie i historia kuca Connemara
Rasa ta pochodzi z regionu Connemara w hrabskie Galway w zachodniej części Irlandii, tu też po raz pierwszy została uznana za odrębny gatunek. Tereny te słyną z surowego klimatu i krajobrazu, co pozwoliło na powstanie silnych i odpornych na niekorzystne warunki atmosferyczne czy żywieniowe kuców. Zwierzęta te nie wymagają też specjalnych warunków hodowlanych i mają znakomite zdolności przystosowawcze, co jest bardzo istotne, jeśli planowane jest kupno kuca Connemara lub sprzedaż kuca Connemara. Dokładna historia początków rasy nie jest w pełni znana, prawdopodobnie rozwinęła się ona na bazie kuców skandynawskich przywiezionych jeszcze przez wikingów.
Począwszy od XVIII wieku kuce Connemara były często krzyżowane, aby poprawić ich charakterystykę i zdolności, a efekty domieszek innych krwi do dziś są widoczne nawet w ich wyglądzie i innych cechach. Dlatego też ich pokrój jest zbliżony do ras hiszpańskich, dysponują siłą zaprzęgową konia walijskiego, chód natomiast może przypominać konia hackneya. Nad opanowaniem nagminnego krzyżowania kuców Connemara z innymi rasami czuwało Towarzystwo Hodowców Kucyków Connemara powstałe w 1923 roku, księgę stadną założono natomiast w 1926 roku. Towarzystwo organizuje też coroczny pokaz kuców, co jest największym wydarzeniem tego typu na świecie.
Kuce Connemara w jeździectwie
Kuce Connemara to bez wątpienia jedne z najlepszych skoczków wśród koni, co zasługuje na tym większe uznanie, biorąc ich stosunkowo niewielkie rozmiary. Ponadto rasa ta jest bardzo zręczna, dzięki czemu zwierzęta wykorzystywane są do jazdy rekreacyjnej oraz w konkursach skoków. Kuce Connemara znakomicie sprawdzają się w siodle, często prowadzone są przez młodych i świetnie rokujących jeźdźców. Oprócz tego zwierzęta można spotkać podczas parad i innych tego typu wydarzeń. Mimo to kuce Connemara są wprost stworzone do zawodów i rywalizacji, co może mieć istotne znaczenie przy kupnie lub sprzedaży osobników tej rasy.
