Cechy i charakterystyka kucyków
Oczywiście największą różnicą między kucykami i końmi są rozmiary, pozostałe jednak nie zawsze są aż tak widoczne. Oba typy zwierząt często posiadają zupełnie różne temperamenty, kucyki niemal zawsze są bowiem bardzo spokojne i inteligentne. Nie można tego postrzegać jednak jako uległości, gdyż kuce często też bywają dość uparte, a nawet przebiegłe. Ponadto kucyki są niewiarygodnie silne - oczywiście biorąc pod uwagę ich rozmiary. Doskonale radzą sobie z ciągnięciem lub noszeniem ciężkich ładunków, które są proporcjonalnie znacznie większe niż w przypadku koni. Doskonale radzą sobie też w różnych temperaturach czy słabych warunkach hodowlanych. Dysponują gęstą sierścią, szczególnie zimą, słyną też z rozbudowanych grzyw i mają grube kości.
Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 107 cm, ponadto kucyki zazwyczaj mają głowę z prostych i raczej suchym profilem, mocną szyję i długie łopatki z masywnym tułowiem. Głęboka klatka piersiowa jest umięśniona, a kończyny krótkie, zwieńczone małymi i twardymi kopytami. Kucyki występują we właściwie wszystkich umaszczeniach poza tarantowatym. U niektórych ras zdarzają się też szczotki pęcinowe.
Warto wspomnieć też o kucach w sportach jeździeckich, gdyż tu występuje dodatkowe rozróżnienie tych zwierząt. Zawody rozgrywane są na stopniach od regionalnego aż po międzynarodowych, wysokość przeszkód na Mistrzostwach Polski wynosi 120 cm, a na Mistrzostwach Europy 145 cm. Ponadto w sporcie wydziela się 4 podstawowe grupy kucyków:
- A – do 121 cm wysokości w podkowach (dosiadane przez dzieci do 11 lat włącznie),
- B – do 131 cm wysokości w podkowach (dosiadane przez dzieci od 10 do 14 lat włącznie),
- C – do 141 cm wysokości w podkowach (dosiadane przez dzieci od 11 do 16 lat włącznie),
- D – do 149 cm wysokości w podkowach (dosiadane przez dzieci od 12 do 16 lat włącznie).
Ponadto w niektórych przypadkach wyróżnia się też inne grupy.
Kucyki - jakie rasy należą do tej grupy?
Do grupy kucyków zalicza się wiele zwierząt, spośród których jednym z najpopularniejszych jest kuc szetlandzki. Wywodzi się z Wysp Szetlandzkich i jest jednym z najmniejszych obecnie występujących kucyków. Obecnie rasę tę można spotkać jednak na całym świecie, cechuje się doskonałą odpornością na słabe warunki klimatyczne. Innym przykładem kuca jest kuc islandzki, który w Islandii określany jest mianem konia islandzkiego, zwierzę to w niektórych rejestrach bywa też klasyfikowane jako koń. Konik polski to kuc prymitywny i późno dojrzewający, a nomenklaturze nazywa się go także konikiem biłgorajskim. Inne dość powszechne rasy kuców to np.:
- koń huculski,
- falabella,
- kux Exmoor,
- kuc Dartmoor,
- kuc walijski,
- kuc szkocki,
- kuc gotlandzki.
Użytkowanie kucyków
Sposób użytkowania kucyków jest zmienny zależnie od rasy oraz ich predyspozycji, ponadto należy mieć na uwadze, że na przestrzeni lat zmieniły się także ludzkie potrzeby czy rozwój technologiczny. Dlatego też dawniej kucy często pracowały w kopalni lub jako konie pocztowe, nierzadko wykonywały również bardzo ciężkie zadania. W Wielkiej Brytanii kucyki transportowały ciężką broń i były wykorzystywane w kawalerii. Obecnie natomiast kucyki wykorzystywane są w ujeżdżeniu, jeździe rekreacyjnej (szczególnie w przypadku dzieci) czy szkółkach jeździeckich oraz powożeniu. Ponadto tę grupę zwierząt spotyka się w hipoterapii, a także specjalnych zawodach sportowych - pomimo swoich rozmiarów, startują nawet w skokach przez przeszkody. Dlatego też nie ulega wątpliwości, że kupno kuca będzie znakomitym pomysłem dla każdej stadniny.
