Campolina - konie na sprzedaż

Pochodzenie i historia Campolina

Rasa Campolina oficjalnie powstała w 1870 roku w Entre Rios de Minas, Minas Gerais w Brazylii. Została wyhodowana przez Cassiano Campolinę, w jego gospodarstwie Fazenda Tanque. Znaczący udział miała przy tym klacz o imieniu Medéia podarowana hodowcy przez jego przyjaciela Antonio Cruza. Klacz ta wywodziłą się z rodu Barb i pochodziła z Brazylii. Ogier należał natomiast do Mariano Procópio, któremu został podarowany w prezencie przez Dom Pedro II. W wyniku krzyżowania urodził się ogier o imieniu Monarca, który żył do 1898 roku i przez 25 lat wybitnie przysłużył się dla tej rasy, uważany jest za ogiera podstawowego gatunku. Campolina powstał na bazie innych ras takich jak koń anglo-normandzki, Clydesdale, American Saddle Horse czy Holsteiner, w celu uszlachetnienia dodano także Mangalarga Marcharod.

W 1934 roku zamknięto księgę hodowlaną i po raz pierwszy oficjalnie określono standard rasy, natomiast 4 lata później założono Profesjonalne Konsorcjum Hodowców Koni Campolina. W 1951 roku organizacja wybrała na swoją siedzibę Belo Horizonte, zmieniła swoją nazwę na Stowarzyszenie Hodowców Koni Campolina, przyjęto też formalne standardy rasy. Aktualizacje ksiąg hodowlanych miały miejsca w 1975 roku i w 1993 roku. Szacuje się, ze liczebność gatunku wynosi mniej niż 100 000 osobników - dobrze mieć to na uwadze, jeśli planowane jest kupno Campolina lub sprzedaż Campolina.

Campolina w jeździectwie

Rasa Campolina powszechnie uważana jest za predysponowaną do szeroko rozumianego jeździectwa. Konie te świetnie sprawdzają się zarówno w jeździe rekreacyjnej, jak i terenowej, dobrze się prowadzą i chętnie wykonują polecenia wydawane przez właściciela. Ponadto konie Campolina wykorzystywane są w różnych formach ujeżdżenia. Raczej rzadko biorą jednak udział w konkurencjach sportowych. Czasami konie Campolina spotyka się w szkółkach jeździeckich, gdyż mogą być interesującą alternatywą dla wielu popularniejszych raz jeździeckich. Choć przewidywane są pewne ewolucyjne zmiany w standardzie rasy, nie powinny one specjalnie wpłynąć na wykorzystanie tych koni.