Górski konik bośniacki - konie na sprzedaż

Pochodzenie i historia Górskiego Konika Bośniackiego

Selektywna hodowla Górskiego Konika Bośniackiego rozpoczęła się w 1908 roku w stadninie w Goražde. Głównym ośrodkiem przy wyborze rasy były konie ze stadniny Borike, w gminie Rogatica i Han Pijesak. Trzy linie Stallion-Agan, Barut i Miśko, a także kilka mniej znanych linii stanowiło bazę do wyhodowania tej rasy. Typ Glasinacki ma istotny wpływ arabskich, jest nazwany po wsi Glasinac we wschodnich regionach Serbii.

Jak już wspomniano, podczas wojny w Bośni w latach 1992-1995, populacja wszystkich zwierząt gospodarskich drastycznie się zmniejszyła, to samo dotyczyło oczywiście Górskiego Konika Bośniackiego. W 1990 roku ich liczba wynosiła ponad 46 tysięcy, 5 lat później już 16 tysięcy, a w 2002 roku zaledwie około 7 tysięcy. Nieco mniejszy spadek populacji miał miejsce w Serbii, zasadniczo można jednak przyjąć, że całkowita liczba osobników spadła w latach 1990-2002 o około 70%. Dobrze o tym pamiętać, jeśli rozważane jest kupno Górskiego Konika Bośniackiego lub sprzedaż Górskiego Konika Bośniackiego. Warto jednak zauważyć, że rasa nie była często krzyżowana z innymi gatunkami, nawet w okresie intensywnego wzrostu importu koni zagranicznych. W niektórych miejscach nawet do dziś jest jedynym środkiem transportu.

Użytkowanie Górskiego Konika Bośniackiego

Górskie Koniki Bośniackie to najpopularniejsze kuce bałkańskie. Wykorzystywane są one w różnorodnych rolach, sprawdzają się m.in. w pracy w leśnictwie, na terenach górzystych i nizinach, a także jako zwierzęta juczne. Wynika to z ich doskonałych predyspozycji, czyli znakomitej wytrzymałości i siły. Oprócz przewożenia ładunków, rasa ta także wykorzystywana jest do szeroko rozumianych prac rolniczych, a także w jeździectwie, uważa się je za solidne i posłuszne wierzchowce. Kupno Górskiego Konika Bośniackiego to świetny pomysł dla każdej stadniny.